Oct 6, 2017

Ακόμα υπάρχουν παιδιά



Ερχόμαστε θαρραλέοι!

Διδασκόμαστε να είμαστε δειλοί!
Από αυτούς με τις καλύτερες προθέσεις...στο όνομα της "αγάπης".
Δειλούς που φροντίζουν με κάθε τρόπο, χωρίς να το συνειδητοποιούν, να κόψουν τα φτερά μας που έπαψαν κι αυτοί να αντιλαμβάνονται πως υπάρχουν.

Χρειάζεται τεράστιο θάρρος, ανοιχτό νου, ανάλαφρη από πίκρα καρδιά και ελεύθερο πνεύμα για να ακούσεις ένα παιδί, να το κοιτάξεις πραγματικά, ισότιμα, με σεβασμό, στα μάτια.

Sep 26, 2017

12 Χρόνια Φυλακή


«…Δεν το ‘χα σκοπό να μπω τώρα σ’ αυτό το θέμα. Δεν το ‘χα σκοπό αλλά είναι σχεδόν αναγκαστικό επειδή αυτός είναι και ο βασικός λόγος που με εξαπατήσατε.  Όλοι σας, και οι εξαπατητές και οι εξαπατημένοι. Όλοι μαζί μού είπατε ψέματα. Οι μεν εσκεμμένα – είπαμε, προς διαιώνιση της εξουσίας σας και της υποταγής μας. Οι δε από υποκρισία, τεμπελιά, ή και ντροπή για το πόσο κορόιδα πιαστήκατε – κι εσείς παιδιά που σας βάλαν φυλακή είσαστε, μόνο που δεν το ξέρετε, δεν σας νοιάζει, δεν αντιδράτε…. Όπως και αν ‘χει, είπατε όλοι ψέματα σε νέα, αθώα παιδιά.

Jul 22, 2017

Ρώτησες;


Όταν μου λένε, "δε ρώτησες το παιδί σου"... η απάντηση είναι πάντα η ίδια: προσπαθείτε να επιβάλετε τα δικά σας άλυτα σε άλλους (αλλιώς δεν θα είχε νόημα καμία κατηγορία).

Πώς ρωτάς όμως, πώς ακούς ένα παιδί;
Ερωτήσεις που έχουμε μάθει να μην κάνουμε ποτέ...

Αναλώνοντας τον εαυτό μας στα λόγια,  στην επιφάνεια, στην εικόνα μας, είναι σαφές πως δεν έχουμε ιδέα όχι μόνο τι λέμε, αλλά και τι ενισχύουμε με την άγνοια μας και την ανευθυνότητα (γι' αυτό και η κατανάλωση) των λόγων μας.

Jul 19, 2017

Πήγαινε παιδί μου στο σχολείο, να μάθεις γράμματα!


Πήγαινε παιδί μου στο σχολείο, να μάθεις γράμματα!

Το "γράμματα" σημαίνει...

μάθε να συγκρίνεσαι

μάθε να ανταγωνίζεσαι

μάθε να πολεμάς για την αξία σου

μάθε να ειρωνεύεσαι και να δέχεσαι την ειρωνεία

μάθε να εξετάζεσαι, να κατακρίνεσαι

μάθε να σιωπάς και να ακολουθείς κανόνες

μάθε να μην κάνεις πολλές ερωτήσεις

Jul 13, 2017

Σοφό παιδί..λυπάμαι!



Λένε πως η πρώτη πράξη θάρρους είναι η παραδοχή. Και έτσι είναι!

Δεν είναι αυτολύπηση ή μεμψιμοιρία αυτό, είναι ευθύνη. Είναι αναγνώριση. Έχει τεράστια διαφορά, αν και πολλοί δεν κατανοούν τα λεπτά σημεία της ερμηνείας των εννοιών.

Φτιάξαμε έναν κόσμο που απαξιώνει πλήρως τα παιδιά. Που φοβάται το καινούργιο. Που έχει ξεχάσει (αν ήξερε ποτέ) να ζει πραγματικά.

Φτιάξαμε έναν κόσμο με βάση το φόβο, το ψέμα, την εξαθλίωση κάθε τι αγνού και καθαρού. Με παρεμβάσεις εγωιστικές, απατηλές, πορευόμαστε, χωρίς να το κατανοούμε στην καταστροφή μας.

Jun 6, 2017

Η υπόθεση homeschooling…

αναδημοσίευση...

Λίγοι πρέπει να είναι αυτοί που ΔΕΝ έχουν διαβάσει τις τελευταίες μέρες, ένα άρθρο που τριγυρίζει το Ελληνικό ίντερνετ, για μια μαμά που αμφισβήτησε το Ελληνικό σύστημα Παιδείας και κάνει homeschooling στο παιδί της. Μετά την σύσταση που της έγινε και αφού πήρε την απόφαση να το πολεμήσει για όλους όσους θα ήθελαν αλλά δεν τολμούν μια τέτοια κίνηση, αντί να γίνει δίκη και να το πάει όσο πιο πάνω γίνεται, όπου και τελικά αναγκαστικά θα έβρισκε το δίκιο της, βγήκε απόφαση από τον εισαγγελέα, να της πάρουν το παιδί αν δεν το γράψει σε κάποιο σχολείο άμεσα!!! Και όλα αυτά ΧΩΡΙΣ να γίνει δίκη!!! Το άρθρο θα το διαβάσετε και εδώ!

Jun 1, 2017

Απο την "κοινωνία της γνώσης" στην γνώση της κοινωνίας

Την περίοδο που διανύουμε, η οποία όλο και περισσότερο χαρακτηρίζεται από τη χιονοστιβάδα του καπιταλισμού που παρασύρει στο διάβα της συλλογικές αναφορές στέλνοντας την ιστορία των αγώνων για την κοινωνική χειραφέτηση στα αζήτητα, κάθε προσπάθεια ανασύνθεσης στην πολιτική διεργασία έρχεται αναπόφευκτα σε επαφή με το ζήτημα της εκπαίδευσης και της παιδείας. Είναι ζήτημα κομβικό σ’ ότι αφορά την αναπαραγωγή των παντός είδους σχέσεων στο καθημερινό εργαστήριο της ζωής, ενώ από την άλλη ο αξιακός-πολιτισμικός παράγοντας που το εκθέτει ως κοινωνικό παράδειγμα, αφορά το μετασχηματισμό σε σφαίρες ελευθερίας και αυτονομίας. Η απογύμνωση της πολιτικής δράσης από ζητήματα καθημερινής σημασίας που τόσο πολύ τονίζονται από τις σχεδόν καθιερωμένες σχολές του «τρόπου ζωής» (lifestyle) επιφέρει ένα τραγικό αδιέξοδο, αφού κάθε προσπάθεια χειραφέτησης συναντά τον ακατέργαστο κι ακαλλιέργητο εαυτό της. Μια προσπάθεια κοντολογίς που επιδιώκει να συνολικοποιεί το κοινωνικό ζήτημα, αυτονόητα, έρχεται σε επαφή με τις πιο «δύσκολες» πλευρές της, αυτές του καθημερινού και της ρουτίνας. 

May 23, 2017

Δύσκολες ώρες...δημιουργικές!


Κάποτε δε θέλει να δυσκολεύεται... Ποιος θέλει;

Κάποιες φορές δε θέλει να συναντά το καινούργιο... Ποιος θέλει πάντα;

Κάποτε κολλάει και δε μιλάει... Ποιος δεν κολλάει; Ποιος βρίσκει πάντα κάτι να πει;

May 20, 2017

Επιλογές


Κάποιοι ισχυρίζονται πως «δεν είχε επιλογή» το παιδί μου, πως της επέβαλα τη μη σχολειοποίηση και μήπως έτσι της στερώ μια «φυσιολογική ζωή» ανάμεσα στην κοινωνία που τη φιλοξενεί και αύριο θα την εντάξει.

Πέρα από το φανερό επιχείρημα, «ούτε τα δικά σας παιδιά δεν είχαν ποτέ επιλογή, κανείς δεν τα ρώτησε, ποτέ δεν τέθηκε θέμα άλλο πέρα από την υποχρέωση της ακολουθίας», υπάρχουν κι άλλες θεάσεις.

Πιο δύσκολες, εφόσον η φανερή παραμένει ακόμα τόσο εκβιαστική, τόσο ισχυρή, τόσο μοναδική στη σκέψη πολλών. Γιατί, πώς να δεις άλλες θεάσεις, αν κολλάς πεισματικά σε μια; Πώς να συζητήσεις άλλα, όταν επιμένεις πως υπάρχει μια μόνο αλήθεια: η δική σου; Με ποια ασφάλεια να διευρύνεις λίγο το νου σου, που απαιτεί να εισχωρήσεις στο άγνωστο, όταν όλα όσα πρεσβεύεις και ακολουθείς βασίζονται στο φόβο;

Κάποια στιγμή θα πω περισσότερα. Δεν ήρθε ακόμα η ώρα, όμως πλησιάζει.

Apr 27, 2017

Τι έμαθες;


Όταν ρωτάνε οι μεγάλοι....δάσκαλοι, γονείς, συγγενείς:
Τι έμαθες σήμερα;
Τι διάβασες το πρωί;
Και περιμένουν πλήρη περιγραφή, ανάπτυξη, περίληψη, αποστήθιση....οτιδήποτε για να νοιώσουν πως "κατέχει", πως "προχωράει", πως μαθαίνει....και όλα τα υπόλοιπα ευτράπελα που συνοδεύουν αυτή τη νοοτροπία.

Και παραμένει βουβή (θυμίζει κάτι από τα παιδικά σας χρόνια;) ή κολλάει ο νους, ξαφνικά αδειάζει, ξεχνάει... Και έτσι πρέπει! Όμως δεν μάς το είπαν αυτό ποτέ! Δεν το ήξεραν! Γιατί, δεν λειτουργεί έτσι ο άνθρωπος!