Για τη μάθηση

Πώς μαθαίνει ένα παιδί;
Πώς μαθαίνει ένας ενήλικας;
Με ακριβώς τον ίδιο τρόπο, μέχρι να ενεργοποιηθεί ο δάσκαλος μέσα τους.

Με τα παιδιά, έχει περισσότερη πλάκα.
Με τους ενήλικες έχει περισσότερες αναλύσεις.
Και οι δυο χρειάζονται επαναλήψεις διαφοροποιημένες (άρα δεν είναι ακριβώς "επαναλήψεις"), ενίσχυση, ενθάρρυνση, καθοδήγηση.

Ξεπερνώντας τα προσωπικά όρια

 

Είναι σημαντικό (ή απαραίτητο θα έλεγα) να μη συγκρίνουμε τα παιδιά μεταξύ τους αλλά να παρατηρούμε προσεκτικά και να μαθαίνουμε το καθένα γι' αυτό που είναι. Είναι χρέος του κάθε γονιού πρωτίστως! Και είναι ουτοπική, μη εφαρμόσιμη διακήρυξη του υφιστάμενου εκπαιδευτικού συστήματος.

Πώς γίνεται να το συγκρίνεις με στατιστικές, με αδέλφια, ξαδέλφια, συμμαθητές, τον εαυτό σου όπως ήσουν παλιά;;; Κι όμως, το κάνουμε! ΠΑΝΤΑ εις βάρος του παιδιού! Θεωρητικά συμφωνούμε όλοι. Την πράξη δεν την βλέπουμε...

Σήμερα είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Οι πρώτοι δάσκαλοι

Ένα ελεύθερο παιδί, πρέπει να το σέβεσαι.

Ελεύθερο δεν σημαίνει πως έχει ήδη διάκριση παντού και πάντα. Είναι το ίδιο επιρρεπής σε υποσυνείδητους προγραμματισμούς και εξωγενείς επηρεασμούς, όπως είμαστε όλοι.

Όμως δεν μπορείς να του δίνεις τυπικές, ανούσιες απαντήσεις. Δεν μπορείς να του δίνεις οτιδήποτε άλλο εκτός από την αλήθεια, την οποία έχεις προηγουμένως ψάξει και δεν είναι οι πεποιθήσεις σου. Αν εξακολουθούν να είναι, να έχεις το θάρρος να πεις, «αυτό πιστεύω εγώ, όμως υπάρχουν πολλές άλλες απόψεις πέρα από τη δική μου».