Δεν είναι ο καιρός να σκεφτόμαστε και να μιλάμε για τα σχολεία. Αυτό είναι θέμα του Σεπτέμβρη και μέχρι τον Ιούνιο. Μέσα σε αυτή την περίοδο μπορεί να κορυφώνεται το άγχος μας, τα διλήμματα, ο θυμός, οι όποιες προσπάθειες, η κούραση κλπ κλπ Ένας άλλος κόσμος!
Παρεμπιπτόντως, έρχεται η ατομική και συλλογική πραγματικότητα, για να διευκολύνει ακόμα περισσότερο και ακόμα πιο πειστικά αυτόν τον διαχωρισμό, τον "φυσιολογικό" διαχωρισμό, που έχουμε ανάγκη να κάνουμε. Τον Σεπτέμβη, ε, απλά, θα βρεθούμε μπροστά σε μια ακόμα "έκτακτη ανάγκη": να μιλήσουμε, να εκτονωθούμε, να κριτικάρουμε την "κρίση στην παιδεία". Αλλά μόνο να μιλήσουμε....
Μετά, θα μπούμε πάλι κάτω από κάποιο ζυγό, αφού ελάχιστα ή τίποτα δεν θα έχει αλλάξει. Εξάλλου, η μέρα μας είναι τόοοοοσο γεμάτη, ανάμεσα στο τρέξιμο στα διάφορα φροντιστήρια, τα μαθήματα, τους ελέγχους, τις εξετάσεις...θα περιμένουμε το καλοκαίρι για να "ξεκουραστούμε λίγο" και να "γεμίσουμε τις μπαταρίες μας" όπως όπως.
Ανάμεσα σε όλα αυτά, τι;
