Με έμπνευση

Πολλοί νομίζουν πως έμαθα τα Ελληνικά στο σχολείο, όπως οι ίδιοι. Όσοι με ξέρουν, νομίζουν πως τα έμαθα στο γυμνάσιο, όταν εντάχθηκα σε Ελληνικό σχολείο. Όχι, όχι, δεν τα έμαθα έτσι!

Τι έμαθες;

Όταν ρωτάνε οι μεγάλοι....δάσκαλοι, γονείς, συγγενείς:
Τι έμαθες σήμερα;
Τι διάβασες το πρωί;

Και περιμένουν πλήρη περιγραφή, ανάπτυξη, περίληψη, αποστήθιση....οτιδήποτε για να νοιώσουν πως "κατέχει", πως "προχωράει", πως μαθαίνει....και όλα τα υπόλοιπα ευτράπελα που συνοδεύουν αυτή τη νοοτροπία.

Και παραμένει βουβή (θυμίζει κάτι από τα παιδικά σας χρόνια;) ή κολλάει ο νους, ξαφνικά αδειάζει, ξεχνάει... Και έτσι πρέπει! Όμως δεν μάς το είπαν αυτό ποτέ! Δεν το ήξεραν! Γιατί, δεν λειτουργεί έτσι ο άνθρωπος!

Για τη μάθηση

Πώς μαθαίνει ένα παιδί;
Πώς μαθαίνει ένας ενήλικας;
Με ακριβώς τον ίδιο τρόπο, μέχρι να ενεργοποιηθεί ο δάσκαλος μέσα τους.

Με τα παιδιά, έχει περισσότερη πλάκα.
Με τους ενήλικες έχει περισσότερες αναλύσεις.
Και οι δυο χρειάζονται επαναλήψεις διαφοροποιημένες (άρα δεν είναι ακριβώς "επαναλήψεις"), ενίσχυση, ενθάρρυνση, καθοδήγηση.