Οι τύποι πάνω από την ουσία

Επειδή κάτι τέτοια δεν θα τα βρούμε να φιγουράρουν στις «ειδήσεις» και επειδή η τρομοκρατία συνήθως συμβαίνει αθόρυβα, πίσω από κλειστές πόρτες…Κι επειδή το κρατικό σύστημα θέλει να παρουσιάζει πως εγώ και το παιδί μου ήμασταν «η μόνη περίπτωση» ανυπακοής, ενώ το ίδιο παρουσιάζεται γνώστης ενώ παραμένει τύραννος…

Κατάθεση Ψυχής

Από σποράκι... Θέλει χρόνο, θέλει φροντίδα, θέλει διαίσθηση, θέλει εμπιστοσύνη, θέλει προσοχή, θέλει καθοδήγηση, θέλει ελευθερία, θέλει φυσικές συνθήκες.
Όσα έχουμε υποτιμήσει μα είναι αναγκαία για να ανθίσει!

Περιμένοντας....

Είναι μέρες που προσπαθώ να γράψω, περισσότερο επειδή πολλοί με ρωτάνε "τι συμβαίνει" παρά επειδή έχω κάτι να πω. Εν μέσω "φουρτούνας" και απανωτές εναλλαγές, η παρατήρηση συνεχίζεται και οι συνειδητοποιήσεις πολλές.

Δεν με εκπλήσσουν πολλά...

Εκείνες οι άβολες στιγμές...

Δεν είναι ο καιρός να σκεφτόμαστε και να μιλάμε για τα σχολεία. Αυτό είναι θέμα του Σεπτέμβρη και μέχρι τον Ιούνιο. Μέσα σε αυτή την περίοδο μπορεί να κορυφώνεται το άγχος μας, τα διλήμματα, ο θυμός, οι όποιες προσπάθειες, η κούραση κλπ κλπ Ένας άλλος κόσμος!

Παρεμπιπτόντως, έρχεται η ατομική και συλλογική πραγματικότητα, για να διευκολύνει ακόμα περισσότερο και ακόμα πιο πειστικά αυτόν τον διαχωρισμό, τον "φυσιολογικό" διαχωρισμό, που έχουμε ανάγκη να κάνουμε. Τον Σεπτέμβη, ε, απλά, θα βρεθούμε μπροστά σε μια ακόμα "έκτακτη ανάγκη": να μιλήσουμε, να εκτονωθούμε, να κριτικάρουμε την "κρίση στην παιδεία". Αλλά μόνο να μιλήσουμε....

Μετά, θα μπούμε πάλι κάτω από κάποιο ζυγό, αφού ελάχιστα ή τίποτα δεν θα έχει αλλάξει. Εξάλλου, η μέρα μας είναι τόοοοοσο γεμάτη, ανάμεσα στο τρέξιμο στα διάφορα φροντιστήρια, τα μαθήματα, τους ελέγχους, τις εξετάσεις...θα περιμένουμε το καλοκαίρι για να "ξεκουραστούμε λίγο" και να "γεμίσουμε τις μπαταρίες μας" όπως όπως.

Ανάμεσα σε όλα αυτά, τι;

Η Εξουσία κι Εμείς

Χρειάζεται νομίζω, να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας, κόντρα στην εκπαίδευσή μας, πως τα κόμματα, οι βουλευτές, το κράτος υπηρετούν ΕΜΑΣ και όχι το αντίστροφο...

Για να "φτιάξουν τα πράγματα" χρειάζεται να αντιληφθούμε ΕΜΕΙΣ, πόσο ανάποδα τα έχουμε εκλάβει!

Για να μη μένουμε στα λόγια, χρειάζεται να παραδεχτούμε πως η ίδια η δράση μας συντηρεί όλα όσα δεν λειτουργούν, είναι εναντίον μας και διατηρούν την όποια καταπίεση και έλλειψη.

Και αν η συνειδητή στάση ζωής μας, μάς φέρει αναγκαστικά αντιμέτωπους με το κατεστημένο, αυτό είναι μόνο η τελική, εξωτερική μάχη που χρειάζεται να δώσουμε, ενώ οι προηγούμενες εσωτερικές αποτελούν τα θεμέλια της ακλόνητης σιγουριάς και ευελιξίας μας.