Ό,τι μάς φοβίζει...

Ποιος  μας έπεισε και πότε μάθαμε να φοβόμαστε ό,τι δεν γνωρίζουμε; Γιατί πιστεύουμε πως το άγνωστο είναι απειλητικό και αρνητικό; Βαθιά μέσα μας επικαλούμαστε τα ένστικτα της επιβίωσης για να αποφύγουμε όλα όσα δεν γνωρίζουμε.

Ρητορικές ερωτήσεις, που ακυρώνονται μόνο στο παρόν, όταν τολμούμε να τις θέτουμε αληθινά...

Με ένα ελεύθερο παιδί πρέπει να σπας όλους τους κανόνες, καθώς τους επιβάλλεις. Είναι μια λεπτή ισορροπία σε ένα τεντωμένο σχοινί, συνεχώς. Γιατί δεν μπορείς να πεις ψέματα, δεν μπορείς να αθετήσεις αυτό που προσπαθείς να διδάξεις. Και δεν μπορείς να ΜΗ διδάξεις.

Η Εξουσία κι Εμείς

Χρειάζεται νομίζω, να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας, κόντρα στην εκπαίδευσή μας, πως τα κόμματα, οι βουλευτές, το κράτος υπηρετούν ΕΜΑΣ και όχι το αντίστροφο...

Για να "φτιάξουν τα πράγματα" χρειάζεται να αντιληφθούμε ΕΜΕΙΣ, πόσο ανάποδα τα έχουμε εκλάβει!

Για να μη μένουμε στα λόγια, χρειάζεται να παραδεχτούμε πως η ίδια η δράση μας συντηρεί όλα όσα δεν λειτουργούν, είναι εναντίον μας και διατηρούν την όποια καταπίεση και έλλειψη.

Και αν η συνειδητή στάση ζωής μας, μάς φέρει αναγκαστικά αντιμέτωπους με το κατεστημένο, αυτό είναι μόνο η τελική, εξωτερική μάχη που χρειάζεται να δώσουμε, ενώ οι προηγούμενες εσωτερικές αποτελούν τα θεμέλια της ακλόνητης σιγουριάς και ευελιξίας μας. 

Τι επιλέγουμε αληθινά για το παιδί μας;

Πολλοί μπερδεύουν το unschooling ("αποσχολειοποίηση",  λόγω προσωρινής έλλειψης καταλληλότερης λέξης) με πολλά!  Ειδικά στο εξωτερικό, μέσα από τα πολλά άρθρα και σχετικές πληροφορίες που παρακολουθώ, ακόμα και ανάμεσα στους υποστηρικτές του unschooling ή homeschooling,  υπάρχει μεγάλη σύγχυση και αμφιβολία για το τι είναι  ή τι κάνουν τελικά. Τα περισσότερα προκαλούν γέλιο, μα και κατανόηση μαζί, καθώς ψάχνουμε διεξόδους από τη φυλακή μας.

Η απόφαση

Πολλοί νομίζουν πως η απόφαση να μην ακολουθήσουμε το σχολικό σύστημα ήταν εύκολη ή ότι "έχουμε όλα τα προβλήματά μας λυμένα" για να μπορούμε να ακολουθήσουμε ένα τέτοιο παράτολμο επιχείρημα: να κρατήσουμε τα παιδιά στο σπίτι, ενώ οι περισσότεροι ανακουφίζονται όταν ανοίγουν τα σχολεία για να ασχοληθούν με άλλα θέματα, σημαντικά, στη ζωή τους. Δεν συμβαίνει ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Καμία απόφαση, ειδικά όταν αφορά σημαντικά, μακροχρόνια θέματα δεν είναι εύκολη για κανέναν. Βιώνοντας όμως από κοντά το σχολικό περιβάλλον, τα παιδιά που γνωρίζουμε στο περιβάλλον μας, όλο και περισσότερο μας απωθούσε το σύστημα που γνωρίζαμε πως θα κρατήσει πολλά χρόνια.