Βιασμένη μητρότητα, βιασμένα παιδιά

Αυτοί που χτυπάνε τη μητρότητα είναι όσοι τη χρειάζονται περισσότερο.

Βαθιά παιδικά τραύματα, μνήμες ασυνείδητες, μια ανθρωπότητα που πασχίζει να βρει τις ρίζες της μακριά από την αλήθεια, όσο διατηρείται η βία.

Άνθρωποι αποκομμένοι από την ουσία τους, βιαστές της ίδιας της ψυχής τους, άρρωστοι εξουσιαστές σε μια εμμονή να ελέγξουν όσα δεν ελέγχονται αλλά περιμένουν να αναγνωριστούν.

Ό,τι μάς φοβίζει...

Ποιος  μας έπεισε και πότε μάθαμε να φοβόμαστε ό,τι δεν γνωρίζουμε; Γιατί πιστεύουμε πως το άγνωστο είναι απειλητικό και αρνητικό; Βαθιά μέσα μας επικαλούμαστε τα ένστικτα της επιβίωσης για να αποφύγουμε όλα όσα δεν γνωρίζουμε.

Ρητορικές ερωτήσεις, που ακυρώνονται μόνο στο παρόν, όταν τολμούμε να τις θέτουμε αληθινά...

Με ένα ελεύθερο παιδί πρέπει να σπας όλους τους κανόνες, καθώς τους επιβάλλεις. Είναι μια λεπτή ισορροπία σε ένα τεντωμένο σχοινί, συνεχώς. Γιατί δεν μπορείς να πεις ψέματα, δεν μπορείς να αθετήσεις αυτό που προσπαθείς να διδάξεις. Και δεν μπορείς να ΜΗ διδάξεις.